ซีฟู้ดหรืออาหารทะเล น่าจะหมายถึงอาหารทะเลสดเป็นหลัก คงไม่มีใครที่พูดถึงซีฟู้ด หรือพูดว่าจะไปกินอาหารทะเล แต่หมายถึงจะพาไปกิน ปลาเค็ม ปูดอง ปลาหมึก(แห้ง) ย่าง หรือ กะปิกุ้ง ฯลฯ เป็นสำคัญ ก่อนที่จะมีน้ำแข็งและตู้เย็น การทำอาหารสดจากสัตว์น้ำทะเล เป็นไปได้เฉพาะการประมงริมชายฝั่งทะเล แต่กระนั้น ก็เป็นเฉพาะในวันที่จับได้เท่านั้น ของที่เหลือต้องชำแหละหมักเกลือ ตากแห้ง และทำเค็ม มิฉะนั้น กุ้ง หอย ปู ปลา ที่ได้ก็จะเน่าเสียไปเปล่าๆ
ในยุโรปสมัยศตวรรษที่ 15 มีการทำการประมงจับปลาค๊อต(cod) แถบน่านน้ำหมู่เกาะนิวฟาวน์แลนด์กันมาก เมื่อได้ปลาลูกเรือจะแล่เนื้อหมักเกลือ และตากแห้งทำเค็มกันบนเรือนั่นเลย ปลาค๊อตเค็มจึงเป็นอาหารยอดนิยมอย่างหนึ่งในยุโรป โปรตุเกสและสเปนก็เคยส่งปลาค๊อตเค็มไปเลี้ยงทาสในอาณานิคม หมู่เกาะคาริบเบียนในอเมริกากลาง กระทั่งทุกวันนี้ปลาค๊อตเค็มก็ยังเป็นอาหารยอดนิยมอย่างหนึ่งของคนในถิ่นนี้
ศตวรรษที่18 ฝรั่งเริ่มสามารถทำการผลิตน้ำแข็งได้ จากนั้นลังน้ำแข็งแช่เย็นอาหารสด (ice box) จึงเริ่มใช้แพร่หลายในศตวรรษต่อมา ครั้นถึง ค.ศ.1916 ตู้ทำความเย็น (refrigerator) จึงเริ่มเข้าทดแทนลังน้ำแข็ง และแพร่หลายกว้างขวางยิ่งขึ้นเรื่อยๆในด้านการประมง เรือจับปลาแซลมอนของอังกฤษ เริ่มใช้ลังน้ำแข็งรักษาความสดของปลา และสามารถนำปลาสดๆ กลับเข้าฝั่ง มาขายได้ครั้งละมากๆ เมื่อราวช่วงปลายศตวรรษที่18 นับจากจุดนี้เป็นต้นไป ความนิยมในการบริโภคปลาเค็ม ปลาแห้ง และอาหารแห้งอื่นๆก็เสื่อมถอยไปเรื่อยๆ
นี่คือการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีการทำประมงสัตว์น้ำทะเล ที่เป็นเงื่อนไขนำไปสู่การกินอาหารจากทะเลได้มาก และกว้างขวางยิ่งขึ้นในศตวรรษที่19 อันเป็นห้วงเวลาเดียวกับที่ คำว่า ซีฟู้ด ได้รับการบัญญัติขึ้น เทคโนโลยีห้องเย็นและการประมง ตลอดจนการเดินสมุทร ทำให้อาหารทะเลสดสามารถเดินทางถึงมือผู้บริโภคได้กว้างมากยิ่งขึ้น จากท้องถิ่นสู่ประเทศ สู่ภูมิภาค และสู่ขอบเขตทั้งโลกในปัจจุบัน แต่ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับคุณสมบัติเฉพาะของอาหารทะเลแต่ละชนิดด้วย กุ้งแช่แข็ง ดูจะเป็นอาหารทะเลที่เดินทางได้นาน และไกลมากโดยไม่กระทบคุณภาพนัก การค้ากุ้งแช่แข็งระหว่างประเทศจึงเริ่มขึ้นก่อน ตั้งแต่ปี ค.ศ.1930 อาหารทะเลอื่นๆ ที่รสชาติขึ้นกับความสดเอามากๆ เช่น ปู หอย ปลา ก็ย่อมเดินทางได้สั้นลง
เกร็ดเรื่อง กุ้ง หอย ปู ปลา
ปลา เป็นสัตว์มีกระดูกสันหลังกลุ่มใหญ่ในทะเล ปลาทะเลที่คนไทยคุ้นเคย เพราะใช้ทำกับข้าวรสโอชา มีอาทิ ปลาจะละเม็ด ปลากะพง ปลาเก๋า ปลาอินทรี ปลาซีกเดียว หรือปลาตาเดียว ปลาดาบเงิน ปลาน้ำดอกไม้ ปลาลิ้นหมา ปลาทู ปลากระบอก ปลาทรายแดง ปลากุดสลาก ปลาใบขนุน ปลากุเลา ฯลฯ ปัจจุบันนี้ คนไทยมีอันจะกินมากขึ้น และคำนึงถึงผลกระทบ ต่อสุขภาพของอาหาร จึงหันมาซื้อปลากินกันมากขึ้น
กุ้ง ฝรั่งเรียกกุ้งสับไปสับมาระหว่าง prawn กับ shrimp ในสหรัฐอเมริกาถือว่า prawn เป็นกุ้งตัวใหญ่ shirmp เป็นกุ้งตัวเล็ก แต่กระนั้นก็ยังสับสน เพราะใหญ่เล็ก หาเกณฑ์มาตรฐานที่ยอมรับร่วมกันไม่ได้ นอกจาก prawn กับ shrimp แล้ว ฝรั่งยังแยก lobster ออกไปอีก แต่คนเอเชียโดยทั่วไปไม่เรียกชื่อแบ่งแยกตามขนาดอย่างฝรั่ง ไทยเราจะเรียกกุ้งทั้งนั้น ไม่ว่าจะใหญ่หรือเล็ก แม้แต่ lobster เราก็เรียกง่ายๆว่า กุ้งมังกร
